ในอิสลาม วิทยาศาสตร์ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นเส้นทางที่อยู่ห่างจากศรัทธา อิสลามสนับสนุนให้มนุษย์เรียนรู้ ค้นคว้า และใคร่ครวญเกี่ยวกับจักรวาลและชีวิต วิทยาศาสตร์ช่วยให้เราเข้าใจว่าปรากฏการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นได้อย่างไร และช่วยให้เราเข้าใจกฎที่สิ่งต่าง ๆ ดำเนินไปตามนั้น ส่วนศรัทธาช่วยให้มนุษย์พบคำตอบเกี่ยวกับจุดประสงค์ของการมีชีวิตอยู่และความรับผิดชอบที่ตนมี การเรียนรู้รายละเอียดของสิ่งที่ถูกสร้างไม่ได้ทำให้มนุษย์ห่างจากพระผู้สร้าง แต่กลับอาจเปิดประตูให้เขาใคร่ครวญถึงพระปรีชาญาณของพระองค์ได้มากขึ้น ศรัทธาที่แท้จริงไม่กลัวข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ เพราะความจริงไม่ขัดแย้งกับความจริง ขณะเดียวกัน วิทยาศาสตร์เพียงอย่างเดียวก็ไม่สามารถตอบทุกคำถามเกี่ยวกับความหมาย คุณธรรม และจุดประสงค์ของชีวิตได้ ด้วยเหตุนี้ การเปิดเผยจากพระผู้เป็นเจ้าจึงมาเพื่อชี้นำสติปัญญา ไม่ใช่เพื่อห้ามมนุษย์จากการคิดหรือการค้นพบ วิทยาศาสตร์ที่ปราศจากคุณค่าอาจถูกนำไปใช้เพื่อสร้างความเสียหาย และศรัทธาที่ปราศจากความเข้าใจก็อาจถูกนำเสนอในรูปแบบที่ผิดได้ ในอิสลาม วิทยาศาสตร์และศรัทธาสามารถอยู่ร่วมกัน เพื่อช่วยให้มนุษย์เข้าใจชีวิตและใช้ความรู้ที่ตนได้รับอย่างถูกต้อง