Paano mo makikilala ang katotohanan at ang kamalian?

Hindi lahat ng laganap sa mga tao ay katotohanan, at hindi rin lahat ng popular na opinyon ay nararapat sundin. Sa Islam, ang pagkilala sa pagitan ng katotohanan at kamalian ay nagsisimula sa pagbabalik sa kapahayagan at sa wastong pag-unawa rito. Pagkatapos ay darating ang papel ng isip, na nagmumuni-muni at nagtatanong, at hindi nasisiyahan sa mga panlabas na anyo o sa mga salitang nakaaantig lamang sa damdamin. Bahagi rin ng karunungan ang pagsisiyasat muna bago maniwala sa isang balita o magpasa ng isang paghatol tungkol sa ibang tao. Hindi kailangan ng katotohanan ang pagmamalabis; lumilitaw ito sa pamamagitan ng ebidensya, katapatan, at pagkakatugma ng kahulugan. Maaari ring maging dahilan ang sariling pagnanasa upang tanggapin ng isang tao ang bagay na naaayon sa kanyang kagustuhan at tanggihan ang bagay na salungat dito. Kaya kailangan ng puso ang katapatan upang hanapin nito ang katotohanan, hindi ang tagumpay ng sariling opinyon. Ang pagtatanong sa mapagkakatiwalaang mga taong may kaalaman ay nagpoprotekta rin sa tao mula sa padalus-dalos na pag-unawa at mapanlinlang na impormasyon. Nakakatulong din ang mabuting asal at katarungan sa pagkilala sa tamang landas, sapagkat ang kamalian ay madalas humahantong sa kawalang-katarungan at pagkakasalungatan. Kapag nagsama ang kapahayagan, katuwiran, at maingat na pagsisiyasat, mas nagiging malapit at mas malinaw ang landas patungo sa katotohanan.