Magkasalungat ba ang agham at pananampalataya?

Sa Islam, ang agham ay hindi itinuturing na isang landas na malayo sa pananampalataya. Hinihikayat ng Islam ang tao na matuto, magsaliksik, at magnilay tungkol sa sansinukob at sa buhay. Tinutulungan tayo ng agham na malaman kung paano nangyayari ang iba’t ibang penomenon at maunawaan ang mga batas na sinusunod ng mga bagay. Samantala, binibigyan ng pananampalataya ang tao ng sagot tungkol sa layunin ng kanyang pag-iral at sa responsibilidad na kanyang pinapasan. Ang pag-alam sa mga detalye ng nilikha ay hindi naglalayo sa tao mula sa Lumikha, kundi maaari pa itong magbukas ng mas malawak na pintuan upang pagnilayan ang Kanyang karunungan. Ang tunay na pananampalataya ay hindi natatakot sa mga siyentipikong katotohanan, sapagkat ang katotohanan ay hindi sumasalungat sa katotohanan. Gayundin, hindi kayang sagutin ng agham lamang ang lahat ng tanong tungkol sa kahulugan, moralidad, at layunin ng buhay. Dito pumapasok ang kapahayagan upang gabayan ang isip, hindi upang pigilan ito sa pag-iisip o pagtuklas. Ang agham na walang mga pagpapahalaga ay maaaring gamitin upang makapinsala, at ang pananampalatayang walang wastong pag-unawa ay maaaring maipakita sa maling paraan. Sa Islam, nagsasama ang agham at pananampalataya upang maunawaan ng tao ang buhay at magamit niya nang tama ang kanyang natutuhan.