Paano maaabot ng mensahe ang puso ng mga tao?

Maaaring tama ang isang salita, ngunit ang paraan ng pagsasabi nito ay maaaring maging dahilan upang lumayo ang mga tao rito. Ang pag-aanyaya sa pananampalataya ay hindi nagsisimula sa dami ng sinasabi, kundi sa mabuting pag-unawa at awa sa taong nasa harap natin. Isa sa mga karaniwang pagkakamali ay ang paghusga sa isang tao bago natin malaman ang kanyang mga kalagayan at mga tanong. O kaya naman ay iparamdam sa kanya na mas mabuti tayo kaysa sa kanya, samantalang ang kailangan niya ay isang taong makikinig sa kanya nang may tunay na interes. Ang pagiging mahigpit sa bawat sitwasyon ay maaari ring magsara ng puso sa halip na tulungan itong makita ang katotohanan. At hindi lahat ng tanong ay pagtutol; maaaring ang isang tanong ay maging isang tapat na simula ng paghahanap at pag-unawa. Ang isang matalinong tagapag-anyaya ay hindi lamang nagbibigay ng impormasyon, kundi pinipili rin niya ang tamang oras at angkop na paraan upang maipahayag ito. Alam din niya na ang mabuting pag-uugali ay maaaring makarating sa puso bago pa ang mahahabang salita. Mas naaalala ng mga tao ang taong nakitungo sa kanila nang may kabaitan kaysa sa taong nanaig sa kanila sa isang pagtatalo. At kapag nagsama ang katotohanan at awa, ang pag-aanyaya ay nagiging mas malapit sa puso at nag-iiwan ng mas pangmatagalang epekto.