Ang pagtitiis ay hindi nangangahulugang hindi ka maaaring malungkot o umiyak, at hindi rin ito nangangahulugang kailangan mong magkunwaring hindi masakit ang paghihirap.
Sa Islam, ang pagtitiis ay nangangahulugang kapag dumating ang pagsubok, nananatili ka sa tamang landas, hindi nawawalan ng pag-asa sa Allah dahil sa sakit, at hindi hinahayaang ang paghihirap ang magtulak sa iyo na iwan ang pagdarasal, panalangin, o mabubuting gawa.
Maaari kang magpagamot, humingi ng tulong sa mga taong pinagkakatiwalaan mo, at magsikap na baguhin ang mga bagay na kaya mong baguhin. Ang pagtitiis ay hindi salungat sa paggawa ng mga praktikal na hakbang.
Kapag ang isang bagay ay wala sa iyong kontrol, tinutulungan ka ng pagtitiis na tanggapin ang itinakda ng Allah habang patuloy kang nagtitiwala sa Kanyang karunungan at awa.
Sinabi ng Allah, na ang kahulugan ay:
“At maging matiisin. Tunay na ang Allah ay kasama ng mga matiisin.”
Qur’an 8:46
Kaya ang pagtitiis ay hindi kawalan ng sakit. Ito ay pagpili sa pananampalataya, pagsunod, at pag-asa habang dumaraan ka sa sakit.