อัลนูร 4 – 5

หรือซูเราะห์อันนูร โองการที่ 2-4 นี้ เป็นบทบัญญัติอันทรงความหมายยิ่งในศาสนาอิสลาม, กล่าวถึงผู้ที่กล่าวหาหญิงบริสุทธิ์ว่ากระทำผิด แต่ไม่สามารถนำพยานสี่คนมายืนยันได้จริง. พวกเขาเหล่านั้นต้องถูกลงโทษด้วยการโบยแปดสิบที และที่สำคัญ การเป็นพยานของพวกเขาจะไม่ถูกยอมรับอีกต่อไปตลอดกาล. บทบัญญัตินี้สะท้อนถึงความมุ่งมั่นของอิสลามในการปกป้องเกียรติยศ และศักดิ์ศรีของบุคคลจากคำกล่าวหาที่ปราศจากมูลความจริง. เพื่อธำรงไว้ซึ่งความยุติธรรมและความสงบสุขในสังคม
เน้นย้ำถึงความสำคัญของหลักฐานอันหนักแน่นในการดำรงชีวิตร่วมกัน.