ความศรัทธาในอิสลามไม่ได้แยกมนุษย์ออกจากชีวิต แต่กลับนำมนุษย์กลับสู่ชีวิตด้วยความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น มันไม่ใช่แนวคิดเชิงทฤษฎี หรือพิธีกรรมที่แยกตัวออกมา แต่เป็นพลังภายในที่มอบเหตุผลให้มนุษย์ลุกขึ้นเดินหน้าทุกวัน เมื่อมนุษย์เชื่อว่าชีวิตของเขามีคุณค่า และความพยายามของเขามีความหมาย มุมมองของเขาที่มีต่อความเหนื่อยล้า การทำงาน และความทะเยอทะยานก็จะเปลี่ยนไป อิสลามไม่ทำลายเจตจำนงของมนุษย์ แต่ช่วยชำระมันให้บริสุทธิ์ และสอนให้มนุษย์พยายามโดยไม่หลงทาง และประสบความสำเร็จโดยไม่สูญเสียจิตวิญญาณของตนเอง ในที่นี้ ศรัทธาไม่ใช่ข้อจำกัดของเหตุผลหรือความทะเยอทะยาน แต่เป็นพลังภายในที่ช่วยให้มนุษย์ยืนหยัดได้ในโลกที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา