ไม่ใช่ทุกสิ่งที่แพร่หลายในหมู่ผู้คนจะเป็นความจริง และไม่ใช่ทุกความคิดเห็นที่ได้รับความนิยมจะสมควรถูกปฏิบัติตาม ในอิสลาม การแยกแยะระหว่างความจริงกับความเท็จเริ่มต้นจากการกลับไปหาการเปิดเผยจากพระผู้เป็นเจ้าและทำความเข้าใจอย่างถูกต้อง จากนั้นจึงเป็นบทบาทของสติปัญญา ซึ่งใคร่ครวญ ตั้งคำถาม และไม่พอใจกับเพียงรูปลักษณ์ภายนอกหรือถ้อยคำที่ฟังดูน่าประทับใจเท่านั้น ความมีปัญญายังหมายถึงการตรวจสอบให้แน่ใจก่อนที่จะเชื่อข่าวสารหรือส่งต่อคำตัดสินเกี่ยวกับผู้อื่น ความจริงไม่จำเป็นต้องอาศัยการกล่าวเกินจริง แต่จะปรากฏผ่านหลักฐาน ความซื่อสัตย์ และความสอดคล้องของความหมาย ความต้องการส่วนตัวก็อาจทำให้มนุษย์ยอมรับสิ่งที่ตรงกับความชอบของตน และปฏิเสธสิ่งที่ขัดกับความต้องการของตนได้ ด้วยเหตุนี้ หัวใจจึงต้องการความจริงใจ เพื่อให้มนุษย์ค้นหาความจริงแทนที่จะเพียงพยายามเอาชนะเพื่อพิสูจน์ว่าความคิดเห็นของตนถูกต้อง การถามผู้รู้ที่น่าเชื่อถือช่วยป้องกันมนุษย์จากความเข้าใจที่เร่งรีบและข้อมูลที่ทำให้เข้าใจผิด คุณธรรมและความยุติธรรมก็ช่วยให้เรารู้จักเส้นทางที่ถูกต้องได้เช่นกัน เพราะความเท็จมักนำไปสู่ความอยุติธรรมและความขัดแย้งในตัวเอง เมื่อการเปิดเผย สติปัญญา และการตรวจสอบข้อเท็จจริงมารวมกัน การเข้าถึงความจริงก็จะง่ายขึ้นและชัดเจนมากขึ้น