เคยสงสัยไหมว่า ‘ใครสร้างฉันและทำไม?’ ลองพิจารณาท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ แผ่นดินที่เรายืนหยัด และสิ่งมีชีวิตนับล้านที่ซับซ้อน ระบบที่แม่นยำในจักรวาลและในร่างกายของเราเอง – ใครเป็นผู้วางรากฐานอันสมบูรณ์แบบนี้? ใครให้การได้ยิน การมองเห็น และความคิดแก่เรา และทำให้เราสามารถเรียนรู้และเข้าใจความจริง? จักรวาลอันยิ่งใหญ่นี้เกิดขึ้นเอง หรือมาจากความว่างเปล่าโดยบังเอิญกระนั้นหรือ? หากบ้านหลังหนึ่งต้องมีผู้สร้าง แล้วจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้เล่า จะไม่มีผู้สร้างได้อย่างไร? เราเชื่อในความรู้สึก ความคิด และความรัก แม้จะมองไม่เห็นตัวตน แต่เราสัมผัสผลลัพธ์ของมัน แล้วเราจะปฏิเสธการมีอยู่ของผู้สร้างเมื่อเราเห็นผลงานอันน่าอัศจรรย์ของพระองค์ได้อย่างไร? ดังที่อัลลอฮ์ได้ตรัสไว้ในอัลกุรอานว่า “หรือว่าพวกเขาถูกบังเกิดมาโดยไม่มีผู้ให้บังเกิด หรือว่าพวกเขาเป็นผู้ให้บังเกิดตนเอง หรือว่าพวกเขาเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน นี้ เปล่าเลย เพราะพวกเขาไม่เชื่อมั่นต่างหาก” (อัลกุรอาน 52:35-36) คำถามเหล่านี้เชิญชวนให้เราใคร่ครวญถึงที่มาของสรรพสิ่งและความหมายของการดำรงอยู่ของเรา