Bakit hindi nagbago ang Qur’an?

Isipin mong may isang mensahe na hindi ipinadala para lamang sa isang tribo, isang bansa, o kahit isang panahon, kundi para sa lahat ng tao at lahat ng salinlahi. Isang mensaheng nagsasabing ito ay mula sa Diyos at nilalayong gabayan ang sangkatauhan hanggang sa katapusan ng panahon. Isa sa mga unang tanong na maaaring itanong ng sinuman ay: paano nanatiling hindi nababago ang gayong mensahe sa loob ng mahigit labing-apat na siglo? Naniniwala ang mga Muslim na ang Quran ay nagbibigay ng isang kahanga-hangang sagot. Naniniwala sila na ang Quran na binibigkas ngayon ay siya ring Quran na binigkas ni Propeta Muhammad (Sumakanya nawa ang Kapayapaan) sa Arabia noong ikapitong siglo. Sa unang tingin, maaaring tila isa lamang itong paniniwalang panrelihiyon. Ngunit ang natatangi rito ay ang paraan ng pag-iingat sa Quran. Mula sa mga unang araw ng Islam, isinasaulo ng mga tao ang buong Quran salita sa salita. Hindi ito limitado sa mga iskolar o pinunong panrelihiyon. Maging mga karaniwang lalaki, babae, at mga bata ay natutong isaulo ito. Kasabay nito, isinulat din ang Quran at maingat na ipinasa mula sa isang salinlahi patungo sa susunod. Sa kasalukuyan, milyun-milyong Muslim sa buong mundo ang kayang bigkasin ang Quran mula sa memorya, habang ang mga sinaunang manuskritong natagpuan sa iba’t ibang lugar ay halos kapareho ng tekstong binabasa ngayon. Kaunti lamang sa mga aklat sa kasaysayan ng sangkatauhan ang napanatili sa pamamagitan ng parehong pagsasaulo at pagsusulat sa ganitong lawak. Ito ay nagbubukas ng isang mahalagang tanong: maaari bang ang pambihirang pag-iingat na ito ang isa sa mga dahilan kung bakit naniniwala ang mga Muslim na ang Quran ay mula sa Diyos?