Bakit mas nararamdaman ng ilan ang pagiging malapit kay Allah sa panahon lamang ng mga pagsubok?

Kapag dumaraan ang tao sa matinding pagsubok, mas malinaw niyang nauunawaan ang sarili niyang kahinaan, kaya’t buong puso at taos-pusong pag-asa siyang lumalapit kay Allah. Dahil dito, maraming tao ang mas nakararamdam ng pagiging malapit kay Allah sa oras ng paghihirap kaysa sa ibang pagkakataon. Binabanggit din sa Qur’an na kapag dumaranas ng kapahamakan ang tao, bumabaling siya sa kanyang Panginoon, ngunit kapag nawala ang pagsubok, maaari niyang makalimutan ang pagiging malapit na iyon. Gayunman, hindi nais ng Islam na ang ugnayan mo kay Allah ay nakabatay lamang sa panahon ng krisis. Sa halip, hinihikayat ka nitong alalahanin Siya sa panahon ng kasaganaan gaya rin ng panahon ng paghihirap. Ang taong kumikilala kay Allah sa panahon ng kaginhawahan ay makatatanggap ng Kanyang tulong at patnubay kapag dumating ang kahirapan. Ang pagiging malapit kay Allah ay hindi nangangailangan ng isang pagsubok, kundi ng pusong patuloy na sumasamba at laging nagpapanibago ng ugnayan sa Kanya. Kaya naman itinakda ng Islam ang mga pang-araw-araw na pagsamba upang manatiling buhay ang ugnayang ito sa lahat ng oras. Ang tunay na tagumpay ay hindi lamang ang pag-alala kay Allah kapag may pangangailangan, kundi ang pananatili Niya sa iyong puso sa bawat yugto ng buhay. Sa gayong paraan, ang pananampalataya ay hindi na lamang pansamantalang tugon sa mga pagsubok, kundi nagiging matatag na ugnayan na nagbibigay ng kapayapaan sa puso sa panahon man ng kaginhawahan o paghihirap.